O rozmowie z Jezusem i o ... poezji (List 2)

Przyjacielu, umiłowany w Panu!
Dziś kochany Jezus przeszedł naszymi ulicami, zajrzał do każdego okna, zapukał do każdego serca. Tak trochę niecodziennie, bo Eucharystią "dotknął" wszystkiego w naszym otoczeniu. W naszym człowieczeństwie.
Na wszystkim zostawił niewidzialną, Sercem pisaną prośbę: "Dziecko kochane! Zanurzyłem świat w mojej Eucharystii. Dziękuj Ojcu za życie w takim świecie... Twój Jezus"

A ja ostatnio szukam dla nas świadectw... poetów.

Mam wrażenie, że poeta mówi o Bogu wtedy, kiedy całym sobą, ciałem i duszą zatrzyma się na chwilę, czasem dłuższą, w Jego obecności.

Wtedy Pan Bóg daje mu takie słowa, a "między wierszami" takie drżenie serca, że poeta w słowach natchnionych Obecność Boga do nas niesie. Taki dar. Radość w nim dziecka, bo potrafiło nazwać, Radość Ojca, bo dziecko się cieszy.

A my czytamy wiersz. I On z nami czyta.

Pojawią się, może, skojarzenia, odczucia, myśli...
Póki tak trochę żyjemy w tym wierszu... podziw, wdzięczność dla autora... czas się zatrzyma.

Wiersz o Bogu przyniósł nam łaskę wrażliwości na Jego obecność.
W Twojej kolejnej rozmowie z Jezusem ufnie, radośnie współpracuj z tą otrzymaną łaską!

A oto, Kochanie, nasze skarby dzisiejsze (początek lata, Eucharystia świat ogarnia...) :

Danuta Bilczewska

czuję na twarzy muśnięcie
oddycham wiatru powiewem
czy to jest twoja modlitwa
czy dotyk Boga
nie wiem

***

Marian Stanisław Hermaszewski

Przybiegło znów moje serce
przypadło Ci do stóp
jak motyl

Teraz tylko
wsłuchać się w szelest
źródełka

tak chyba szemrze
Twoja łaska
okruchem słońca plamiąc
rzęsy

Cóż więcej

tylko dziękować
bez końca -

***

ks. Jerzy Szymik

TEODYCEA

Zapach siana nad ranem,
w półmroku, przed brzaskiem,
w Cresier, na balkonie, po bezsennej nocy;
ów zapach świdrujący o czwartej nad ranem,
obietnica złożona na przedprożu dnia.

Ten zapach siana przed świtem kładę na dnie pamięci.
Niech mi będzie jako płomień na chwile ciemności,
jako dowód na istnienie Boga i mnie, nas, szczęścia.
Wszystkiego.

źródło tekstów - blog "poezja chrześcijańska"

{Teodycea to gałąź teologii zajmująca się problemem
jak pogodzić istnienie dobrego, miłosiernego Boga z istnieniem zła}